Zuivere Ziel

10 april verloor ik mijn roots, mijn moeder overleed. Mijn vader al 20 jaar geleden. De rest van mijn familie is er ook niet meer en dat wat er is in alle opzichten ver weg. Verder heb ik geen kinderen en geen relatie.

Afgelopen zondag, ongeveer 3 maanden later, werd ik geconfronteerd met dat wat nooit meer zo zou worden als het was. Ik zat achter in de tuin, op het plekje van mijn moeder, in haar Paviljoen, bewust kijkend naar de mooie tuin en denkend aan de laatste jaren dat ik er voor haar ben geweest en gehuild van verdriet maar ook van dankbaarheid.

De liefde, de verbinding, onze gelijkgestemdheid, ons vertrouwen, ons begrijpen, ons kleine strijd en ons vergeven, onze eenheid, geen woorden nodig luisteren naar elkaar…..het komt nooit meer. Zielsverwantschap gaat verder dan het hart. Voor mij is het nu  het gevoel dat je bungelt aan een draadje en je niet weet waar je aan moet haken. En als je aanhaakt zal het soms herkenning zijn maar soms ook helemaal niet.

Het is eigenlijk een gemis van jezelf en dat mijn koers nu is mijn pad  te versterken door bij mezelf te blijven en in mijn eigen energie.

Toen kreeg ik je mailtje van Mabel & Crystel TNWB met een link naar filmpje van Ritch Litvin die een stagecoaching tijdens het Mindvalleycongres in Estland.

Ik volg overigens Mindvalley al even en doe kennis op bij bijvoorbeeld Jay Shatty en Jeffrey Allen.

Ritch, zijn hele verhaal raakte me enorm omdat ik het zo vreselijk herken en vooral de woorden….mensen zien altijd wat je doet maar niet hoe jij je voelt.

Dit heb ik nog nooit op papier gezet maar ga het nu zeggen; ik ben niet anders ik beleef anders al mijn hele leven vanaf kind zijn heb ik de ‘afwijking’ of wel de diepgewortelde behoefte het leven te beleven en met mijn empathie voor de mens en het leven  iedereen naar de zin te maken, op een beter level te tillen, ze te laten zijn hoe ze zijn, te luisteren, er te zijn, te begrijpen, te inspireren, het leven mooi te maken omdat ik vind dat het leven geen strijd hoeft te zijn. Je bent er om mens te zijn. De strijd komt toch wel.

Helaas heb ik met deze diepgewortelde behoefte zelf heel veel verdriet ervaren. Jaar in jaar uit. Alleen maar doen vanuit iets te bereiken of te worden maar genieten van het pad wat je loopt was totaal ondergeschikt laat staan je gevoelens die je daar bij hebt. En ik weigerde me op zielsniveau er aan te conformeren maar in het doen liep dat even anders omdat je meegaat met de karavaan(soms moet je wel omdat er maar 1 is van mijn soort en 99 van de rest)

Al mijn banen, relatie en vriendschappen heb ik met diepgewortelde passie proberen uit te oefenen. Geprobeerd er te zijn, te helpen aan succes van anderen, projecten van anderen, relaties van anderen, ziekten van anderen en zoals Ritch zo mooi zegt de kern is helpen van anderen waar waarschijnlijk je eigen pijn zit.

Alles is kapot gegaan omdat ik niet voldeed aan de oppervlakkige, innerlijke drang om te presteren en te excelleren. Men had niets op mij aan te merken maar konden dat wat ik had en verder gaat dan een hart, je ziel niet ondermijnen. Het hield altijd op wanneer het daarop aan kwam en dan niet op een redelijke en onderbouwde manier. De enige manier is dan iemand op zijn ziel trappen!

Gelukkig was mijn kompas bij jezelf blijven er als de paplepel ingegoten. Ik denk niet zozeer erin gegoten maar genetisch/energetisch bepaald.

Gisteren keek en luisterde ik naar een vlog van Eelco de Boer over het ‘Zuivere ziel principe’

Ik kan zeggen dat ik een zuivere ziel heb. En ik inderdaad net zoals hij zegt af en toe meegesleurd wordt of geraakt wordt en dan ook uitschiet. Maar ik het vreselijk vind te moeten wedijveren met dingen en zaken die helemaal niet het predicaat wedijveren zouden moeten hebben. Maar scheppen.

Tijdje geleden zei iemand tegen me toen ik bedankte voor het aardige bericht ’ja ik ben zo omdat ik Christen ben’ Als je een zuivere ziel hebt maakt het niet uit wat je bent of van waaruit je handelt….christen, katholiek, joods, moslim, boeddhist etc. Je zegt of doet vanuit je zuiver ziel( in mijn optiek)

Ik hoef niet te wedijveren, ik wil scheppen. Als ik ‘god’ en de mogelijkheid om de wereld aan te sturen had waren dit mijn belangrijkste agendapunten; Leven,  humaniteit, verdraagzaamheid, schoonheid, empathie en voor iedereen een goed basis leven scheppen. En ze te inspireren hoe dat te houden.

Ik doe omdat het ontstaat vanuit mijn gevoel. Ik doe niet omdat ik iets wil worden of bereiken. Ik denk dat als je op de juiste frequentie zit ga je’ worden en bereiken’

Mijn boek ‘dingen die je niet op school leert’ is geschreven vanuit mijn hart met als doel te schrijven hoe een eenvoudig mens als ik een leven heb geleefd en dat het levende leerschool was. Iedereen kan een boek schrijven. Iedereen leeft en is net zo belangrijk of onbelangrijk als ieder ander. Maar de meeste van ons vergeten dat hij het leven is en niet dat hij een leven leeft.

Ik heb het gedaan maar niemand heeft gezien hoe ik me voelde tijdens het schrijven. Omdat dat er niet in staat. ‘Bij de duivel op de thee’

Alles zou ik willen inruilen(mijn grote huis, mijn grote tuin, het zwembad, alle mooie en fijne dingen die ik heb en waar een ander ziels gelukkig mee zou zijn omdat hij het heeft) om een paar minuten, misschien een kwartiertje, een uurtje of een week met mijn vader en moeder, mijn familie te zitten en weer dat gevoel te ervaren dat de waarde die wij met elkaar hadden vanuit gewoonweg er te zijn, zonder oordeel, zonder wedijver, zonder doen maar voelen en helpen vanuit onze intentie van elkaar te houden omdat we zielsverwanten zijn. Zuiver vanuit onze ziel met ons hart. Respect, serieusheid voor leven en schoonheid van het leven.

Dat vind ik waarschijnlijk nooit meer…………….maar zou het vanuit mijn diepgewortelde gevoel aan iedereen willen meegeven en promoten. Want wat er tegenwoordig gebeurd in dit universum……zoals mijn moeder zei voordat ze overleed; “Als je niet geleefd hebt heb je niets gemist”

Liefs Christa

Leven & mens zijn is het moeilijkste examen

 

The most valuable lessons are not taught, but experienced

 

Leven en mens zijn is het moeilijkste examen

 

Iedereen gaat naar school en leert van alles aan t.b.v. vaardigheden en processen.

Maar wat leer je nu eigenlijk over het leven, over wat je kan verwachten en hoe je ermee om kan gaan.

De sociale media ,TV en marketing ,een geweldig fenomeen die nog steeds doorontwikkelt maakt dat ze niet leren hoe je ermee om kan gaan maar maakt dat het gaat knagen aan je mens zijn, je zelfvertrouwen, je eigenwaarde, Die zorgt dat jouw leven buiten jouw af speelt en niet binnen jou. Waar geloof je in? De stemmetjes in je hoofd maken dat je onzeker wordt en een beeld schapen dat er niet is.

Een artikel van Leroy Seijdel en een you-tube filmpje van Jay Shetty heeft mij geïnspireerd dit artikel te schrijven. Dingen die je graag zou willen weten maar niet op school leert. Kennis over luisteren en lichaamstaal, over ontwikkelen van discipline & wilskracht, over positief denken en werken aan zelfvertrouwen, zelfkennis , over gezondheid en meer  colleges in bestsellers niet in saaie vak literatuur, En levenslessen in leren. Leren van inspirators, succesvolle mensen.

Ja daarom dit artikel. Levenslessen van iemand die geboren werd om echt te zijn en niet perfect. Die een 8 goed vond om het leven maatschappelijk & privé ten volle te leven. Die haar leven beleefde en niet oploste. Die nooit ergens spijt van heeft gehad maar sommige dingen anders had gedaan.

Een mooie wijsheid van Confucius is ‘wie alles gelooft wat er in boeken staat, kan beter geen boeken lezen’ En ‘leren zonder denken schept verwarring maar denken zonder leren wordt een ramp”

Je hoeft niets te leren behalve 1 ding…leren mens te zijn en maak van je leven geen strijd.

Dat wat je niet leert op school….

Alles wat je ziet is een illusie Alles wat je doet is realiteit Alles wat je beleeft is leven….

Uiteindelijk ..als je niet geleefd hebt heb je niets gemist

 

  Je leeft niet een leven je bent het leven!

 

Neem je ontwikkeling, groei, vormgeving in je eigen handen

Leven en mens zijn is het moeilijkste  examen

Iedereen leert anders. We leren en krijgen testen alsof iedereen, we allemaal hetzelfde zijn. Leven en mens zijn is het moeilijkste examen.

Meeste mensen ‘falen’ omdat ze anderen proberen te kopiëren of naar ze te kijken en zich niet te realiseren dat iedereen zijn eigen leven is en zijn eigen ‘examen’ loopt.

School, opleiding, universiteit maakt angstig, voelt alsof je faalt. Ook 4 maal er jaar functioneringsgesprekken maakt dat je onzeker wordt of afvraagt doe ik het wel goed. Sollicitatiegesprekken veroorzaken stress en moedeloosheid. Het is niet zo verassend dat ‘depressie’ stijgende is bij vele mensen van jong tot oud. Continue Voldoen aan de wereld om je heen en jezelf ondergeschikt maken aan je eigen leven.

Kritiek wil ik niet uiten op scholen of onderwijsinstellingen maar aangeven hoe ‘gevaarlijk’ testen, beoordelingen, systemen, patronen routine en geconditioneerd gedrag is.

We besteden ¾ van onze tijd aan theorie en tactische vaardigheden en minimaal aan creativiteit en praktische vaardigheden. Vaardigheden in het nu. In deze tijd van internet besteden we tijd aan  programmeren van codes & cijfers. Ironisch genoeg begint je leven met een nummer(BSN) en eindig je er ook mee(begrafenis of crematie)

We zijn onderdeel van series van cijfers die eindigen in statistieken. Elke dag worden we meer onderdeel van de sociale media en internet en zijn we een soort lopende band waar we meegevoerd worden. We zijn een product aan het worden van onze omgeving waarbij we onszelf en waarom we hier zijn vergeten.

De historie die we leren op school helpt ons niet om onze toekomst vorm te geven.

De meeste van ons weten hoe we moeten optellen en aftrekken maar niet hoe we de investering in  leven kunnen vermenigvuldigen.

We weten hoe we een multiple- choice test moeten maken maar we hebben moeite met het maken van beslissingen.

We kunnen gedichten heel goed analyseren maar we kunnen onszelf  en ons gevoel niet in detail verwoorden.

We hebben geleerd over het menselijk lichaam maar niet onszelf te vinden.

We hebben geleerd over onze hersenen maar niet over mentale gezondheid.

Geografie heeft ons geleerd waar dingen  in welk land waren maar niet waar de landen naar toe willen.

We leren over vormen van transport en hoe ergens te komen maar niet waarom reizen ons laat groeien.

We leren nieuwe talen en leren het spreken maar niet de verschillende betekenissen  ervan in de verschillende culturen.

We leren over 1 kant van het verhaal maar niet over de tegenovergestelde versies.

We leren te tekenen maar niet de kunst te waarderen.

We zijn altijd bezig met het eindresultaat maar nooit de weg ernaar toe en hoe te beginnen.

Er wordt je vertelt hoe je over dingen heen kan komen maar niet hoe ermee om te gaan.

We leren bij biologie over de cellen van planten maar niet over de bron van voedsel.

We leren hoe afstand te nemen maar niet over het pad zelf.

We worden vaak gewezen over die enige plaats X waar we schijnbaar iets hebben gemist.

Wat hebben we eigenlijk geleerd?

De echte test van het leven is te worden geconfronteerd worden met afwijzing, afkeuring, dealen met falen en mislukking.

Dat je soms moet beginnen bij het begin en dat dingen niet altijd gaan zoals je zou willen.

Wanneer is je ooit verteld over volharding, vastberadenheid en kracht en doorzettingsvermogen?

De echte uitdaging zit hem in te zien dat we empahtisch  levende mensen zijn met ieder zijn eigen uitdagingen en die de mogelijkheid hebben op een pauze knop te drukken. En jezelf te resetten.

Dat je hier bent om mens te zijn en je alleen moet uitzoeken waarom je hier bent?

Dat dat meer oplevert dan het vergelijken van test resultaten van toetsen en examens.

Op school krijg je eerst de les en daarna de test.

Maar in het leven krijg je eerst de test en daarna de les.

We hebben inhoud nodig maar we focussen op de buitenkant.

We hebben waarden nodig maar we worden gedwongen te focussen op stellingen en uitspraken

Als we nu eens meer Phytagoras zouden bestuderen i.p.v. zijn theorie?

Als we eens meer zouden leren over Einstein zelf dan over zijn werk?

Als we eens meer zouden leren over empathie en niet alleen economie?

Over compassie en niet alleen hoe een kompas te gebruiken

Meer over emotionele intelligentie net zoveel als een spellingtoets

Meer focus op houding net zoveel als op aanleg

Niet alleen op hoe te lezen maar ook hoe het toe te passen

Leven wordt gekenmerkt als een examen maar het is meer dan een praktische test

Maak fouten leer ervan en die opgenomen kennis kan je weer uitdragen en gebruiken

Je kan je script altijd veranderen. Omarm verandering en ben het leven.

Laat je niet tegenhouden door je omgeving

Kijk en zoek het niet buiten jezelf

Jouw pad is uniek! En loop hem niet voor minder!

Leven en mens zijn is het moeilijkste examen

Omarm verandering!

 

 

NEWS!!

Oude dingen op nieuwe manieren doen!

Hi, ik ben Christa,

En ben 53 jaar

Ik wist wie ik was, wat ik waard was, waar ik stond en waar ik goed in was. Dat ik met mijn knowhow, kennis, spirit en ervaring anderen kon helpen en inspireren.

Ook wist ik dat ik met solliciteren niet meer zou komen en dat de maatschappij een totale metamorfose aan het ondergaan is.

Ik ageerde tegen de sociale media omdat ik eigenlijk geen kennis had van zaken en alleen maar vervelende en slechte dingen zag. Ik kon er geen toegevoegde waarde in zien. Maar was wel bewust dat ik midden in die toekomst zat en er wat mee moest wilde ik niet vastlopen, stilstaan en ‘ongelukkig’ worden.

Hoe kan ik nu oude kwaliteiten en knowhow integreren in nieuwe manieren?

Toen ik o.a. Eelco de Boer tegenkwam, Michael Pilarczyk en Ninke van der Leck en nog wat voorbeelden in het buitenland.

Wat een eyeopener!!!!

Ik besloot succesvol te worden met nieuwe manieren. De manier van de toekomst.

Om jou te inspireren, te motiveren en te helpen.

‘Mind your own business

Alles begint bij jezelf! Zo ook bij jou! En alles kan je veranderen!

You must make a choice to take a chance or your life will never change!

Ik ga weer voor mijn mooiste leven!

En jij?

‘Mind’ your own business

The real life Experience Academy

 

 

Weet jij waarom jij hier bent?
De grootste reden waarom je hier bent is om jezelf te zijn.
Mens te zijn!
En het enige verplichting tot jezelf is uit te vinden waarom je hier bent.

Ik werk met de mens achter de professional. Van medewerker tot directeur

Professionals die vastlopen, stilstaan of onzeker zijn in hun positie en in het verlengde hun bedrijf of met wat ze doen.

Die dolgraag af willen van dat gevoel, weer willen weten waar ze staan, weer vrij willen zijn en vol zelfvertrouwen en daadkracht kunnen vlammen met waar ze goed in zijn.

Ik werk met wie je bent en niet met wat je doet.

Met alles en iedereen die je aanstuurt begint bij jezelf!

Beweging & verandering begint nooit met anderen!

Met mijn hulp & inspiratie zorg jij weer dat je in beweging komt. Weer weet waar je staat en weet waar je naartoe wil.

Ik help jou oude dingen op nieuwe manieren doen.
Professioneel, met daadkracht en eenvoud.

En als je die kracht weet te beheersen je leven een pad wordt van maatschappelijk succes en een heerlijk privé leven.

En word jij eigenaar van je eigen succes

Omarm verandering!

Ik ben
Christa J. Broekhuizen
Real Life Experience Academy
‘Mind’ your own business

Heart, head & hands-on
The 3 P’s Academy
Praktisch leiderschap, Persoonlijke ontwikkeling, & Performance
 

“Niemand mag met Kerst alleen zijn”

 De TV van gisteren: All you need is love kerstspecial populairste programma
Want alleen zijn is voor veel mensen moeilijk. Waarom eigenlijk? Volgens psycholoog Eva Idelenburg zijn deze gevoelens helemaal niet zo gek. “’Erbij horen’ is wezenlijk een concept van de huidige maatschappij. We willen allemaal gewaardeerd worden. We zijn bezorgd of we wel waardevol zijn en of we goed genoeg zijn, of we er wel toe doen.”
Bovendien zit het nog steeds zo in onze maatschappij gebakken dat je met iemand hoort samen te zijn.
Het is als altijd rondlopen met een paraplu, omdat je bang bent dat het straks kan gaan regenen. Op deze manier kun je nooit omhoogkijken en de mooie blauwe lucht aanschouwen. Misschien gaat het morgen regenen…maar misschien ook niet.

 

De dans van alleen zijn

We zijn allemaal alleen

Dat is niet erg, als je realiseert dat dat zo is

We zijn alleen geboren en we gaan alleen dood

En tijdens ons levenspad kunnen we misschien iemand ontmoeten, vrienden, liefdes, vreemden, echtgenoten, zonen, dochters

Deze rollen kan ons scheiden net zo veel als ons verbinden

En als we verbinding hebben zijn we ook weer bang voor intimiteit

We zoeken contact maar we willen ergens veilig zijn

We duwen anderen van ons af door te veel aan ze te binden

We verbergen onze waarheid omwille de angst om te verliezen

En we verliezen elkaar in het verbergen

We zoeken vast bodem terwijl we weten dat het bodemloos is

We plannen onze toekomst terwijl we weten dat we louter dagdromen

We verlangen naar vrij te zijn maar we vluchten voor de angst van onze vrijheid zoekende naar comfort en antwoorden

Onze comfort verandert snel in verveling, onze verveling tot wrok

We lijden totdat we leren van onszelf te houden zoals we zijn

We zoeken naar liefde totdat we het ervaren in de stilte

En laten we de vragen verbranden

En offer morgen op voor vandaag

Jeff Foster

Mijn moeder & Sinterklaas

Afbeeldingsresultaat voor afbeelding sinterklaas

 

5 december j.l. terwijl velen Sinterklaas aan het vieren waren, kregen mijn moeder en ik slecht nieuws.

Ze hadden het vermoeden dat mijn moeder borstkanker had , iets uitgezaaid naar de lever en ook nog wel 2 liter vocht achter haar longen.

Daar zit je dan, 85 jaar, 9 dagen geleden nog een feestje gehad vanwege je 85ste verjaardag. Om 20.30 kreeg ze het sinterklaascadeautje.

Het leek alsof het nieuws helemaal niet voor jou bedoeld is. Vol ongeloof zit je elkaar aan te kijken. Dat er iets was, ja, maar dit nee! Alle onderzoeken waren goed. Alles wat een mens op die leeftijd zou kunnen hebben had ze niet. Vorige jaar om deze tijd reed ze nog op de fiets door Bangkok.

Nou, daar ga je dan naar huis. En thuis hebben we een wijntje genomen met een kroket. Zelfs ik die nauwelijks drinkt en niet van kroketten houd. Want we laten ons niet zomaar uit het veld slaan!

Maar dan kom je ,voor iedereen die dit beleefd, in de bekende molen. De molen van dokters, onderzoeken, zenuwen en emoties. Ze had het gevoel voor een vuurpeloton te staan.

Je merkt dan dat je als je niet bewust van wie en wat je bent blijft, je onderdeel wordt van een context die niet van jou is.

Je eigen denkwijze, je eigen wil, hoe je in het leven staat wordt als je niet oppast ondergeschikt gemaakt aan jezelf, je leven.

Zelfs als je niet continue over de ziekte wilt praten, je besluit gewoonweg door te gaan je als een soort ‘je hoort niet bij ons’ creatuur wordt.

3 mannen stonden voor het bed van mijn moeder, 2 artsen waarvan een met de vlekken in zijn nek en 1 verpleegkundige. “Hiervoor hadden we nog hartelijk gelachen en nu staan jullie met zeer bedroevende en serieuze gezichten rondom mijn bed”

“Ik sta allang op die lijst hoor, ben 85. Ik wil eraan werken maar wel op mijn manier, kwaliteit van leven”

Het is inderdaad net of er iemand keihard met een hamer op je hoofd slaat. Nu gaat ze dood ? Hoe moet dat nu verder en als ze er niet meer is…… maar ook relativeren, helder blijven denken, tussen de regels doorlezen, bij jezelf blijven en weten dat je zelf ook een leven bent. Laat je niet leiden door de energie van een ander. Je leeft niet een leven je bent het leven.

Dat ze ooit zal overlijden ja natuurlijk ziek of niet. Dat geldt voor iedereen. Wie vandaag leeft wie vandaag zorgt. Het is zoals het is en deal ermee vanuit kracht en niet vanuit onmacht. Jaaaa en ik zeg niet dat dat altijd makkelijk is. Maar alles verandert en als je niet geleefd hebt heb je niets gemist

Maar vooralsnog heeft mijn moeder nog geen tijd en zin om deze aarde te verlaten.

 

 

Persoonlijk leiderschap

‘Make yourself a priority once in a while, It’s not selfish It’s necessary!

Meeste mensen denken bij persoonlijk leiderschap aan functies, een positie. Managen, aansturen of ondernemen. Toch is dat niet helemaal het geval. Maar wel een link.

Persoonlijk leiderschap is wel de basis en de oorsprong voor leiderschap. En als je dat goed kan en het klopt dan kan jij waarschijnlijk goed leidinggeven aan jezelf. Jij als als ondernemer achter het ondernemen, als leider achter het leiden, bestuurder achter het besturen.

Bij ademnood, zwaar weer of zelfs faillissement wordt vaak de verrekijker gebruikt en de oorzaken buiten het bedrijf of bij anderen gezocht. Maar ook  hoeft het niet slecht met je bedrijf te gaan.

Wist je dat ook bij ‘groei’ ondernemers failliet gaan, ademnood krijgen of in zwaar weer terechtkomen? Hoe dat komt….?

Zij verliezen hun ondernemerszin, zij verliezen hunzelf, zij verliezen hun eigen persoonlijke leiderschap. Een echte ondernemer, bestuurder, leider weet wat hij waard is en kent zijn eigen persoonlijke leiderschap maar al te goed!

Persoonlijk leiderschap heeft 3 belangrijke pijlers…verantwoordelijkheid, bewustwording en autonomie. Deze 3 spelen een centrale rol. Door de tijd raakt je die wel eens kwijt door een legio aan oorzaken.

Ook zelfoverschatting, als een struisvogel je kop in het zand, afhankelijkheid en niet financieel regeren en vooruitzien zijn een paar veel voorkomende voorbeelden. Echt ik heb het allemaal beleefd.

Mijn ervaring is dat het helpt deze weer eens te resetten.

Het geeft je zelfinzicht, doorzettingsvermogen en uiteindelijk een gevoel van vrijheid.

Eng……dan moet je het juist doen!

Liefde voor leven & leiderschap

Tiramisu!

Ik trek je eruit!

Fijne dag, Christa

 

 

‘Als je het niet weet dan is het er ook niet’

 

Mijn laatste blog begon met ‘geen carrière, geen functie, geen imago, geen netwerk, alleen mezelf’

‘Life is what happens while you’re busy making other plans’

Als je niet deelneemt aan de maatschappij ga je echt beseffen in wat voor ‘krankzinnige’ wereld we leven. En erger nog een wereld die we zelf creëren!

Ooit bij stil gestaan?! Ooit afgevraagd of je nu het leven zelf bent of dat je een leven leeft die geacht wordt te leven?

Als je niet meer deelneemt aan de ‘gevestigde maatschappij’ dan is het stil. Echt letterlijk stil. En stilte maakt je bewust van wat was en wat er is. Zelfs elke week verplicht solliciteren, wat niet meer aan de orde is, maakt dat je toch nog een beetje onderdeel was van de ‘gevestigde maatschappij’ Een maatschappij die naar mijn mening echt behoefte heeft aan 5 minuten stilte!

Ik heb mogen ervaren en ervaar dat nog steeds hoe het is om van een afstand te kijken naar de wereld.

Kijken naar een hollende, overschreeuwende, in de dubbele stress zijnde, op imago en status- gerichte, volgestopt met hoe het moet en waar je aan moet voldoen, overbevolkte, ruziemakende, verwijtende, verdrietige, egocentrische, ‘ik heb het wiel uitgevonden’, niet meer te stoppen, onmachtige,  wereld -rollercoaster.

Daarnaast houden we de schijn op dat we in diezelfde wereld met mekaar bezig zijn met het zoeken naar geluk, stilte, duurzaamheid, gezondheid, liefde, empathie, zorg voor elkaar, saamhorigheid en een betere wereld.

We zijn allemaal lekker bezig! We zijn continue aan het creëren, linksom, rechtsom, rechtdoor, achteruit. Ons verstand creëert de wereld en wie en hoe je geacht wordt te moeten zijn. Dat gebeurd als je zelf niet weet wie je bent. Met veel lawaai en inhoud.

Ben jij wel eens stil? Stil zijn is iets op zich. Stil zijn of ontbreken van lawaai en inhoud = luisteren naar jezelf.

En hoe erg is dat! Luisteren naar je eigen innerlijke stilte.

Maar meeste van ons geven de voorkeur aan jezelf te verliezen en daardoor verlies je jezelf in de wereld.

De wereld geeft niets aan blijvende waarde. Alles blijft veranderen, je blijft verwikkeld in steeds andere gebeurtenissen. Alles  gaat voorbij, volmaakt of niet volmaakt.

Als je iets niet weet dan is het er ook niet.

Maar om daar een gulden middenweg in te vinden is een uitdaging op zich!

Want echt als je de stilte hebt ontdekt ben je bijna niet meer geschikt voor deze maatschappij.

Zonnige dag vandaag!

Christa

 

‘Psychologisch’ ongemak……?

 

 

“Geen carriere, geen functie, geen imago, geen netwerk alleen mezelf!”

Zoals John Lennon zo mooi zegt:

“Life is what happens, while you’re busy making other plans”

En dat is zo meer dan waar. Al kijk ik alleen maar naar de laatste 3 maanden.

Ik wilde het rigoureus aanpakken en het allemaal laten gebeuren, het leven laten gebeuren. Geen tijd voor haast. Ademen, leven, in het nu, alles afschudden. Verandering & nieuwe beweging.

En als je besluit te veranderen dan betaal je een prijs en moet je die ook willen betalen.

Verandering kan niet zonder ‘psychologisch’ ongemak.

 

Ik verkocht me huis 3 maanden geleden………….en besloot tot eind augustus ‘niets’ te doen

Door te verhuizen ga je letterlijk en figuurlijk opruimen. Dan ga je des temeer beseffen dat je op de eerste plaats je het zonde vind het weg te doen(om wat voor reden dan ook), vervolgens je bewust wordt dat het al jaren achter die kastdeur ligt en je er ook niet meer naar gekeken hebt en besluit vervolgens geen dingen meer aan te schaffen die er niet meer toe doen. Je huis en omgeving vullen met liefde, aandacht, affectie, schoonheid, bewustwording en dingen die er echt toedoen en bijdragen aan je hart is zoveel meer van waarde dan spullen.

Kiezen voor wat essentieel is en verwijderen wat er niet meer toe doet. Afscheid nemen van dat of degene die eigenlijk allang verdwenen waren. En die bij je horen…echt die blijven!Of komen terug!

Het kiezen voor welke informatie je dagelijks in je postvak-in wilt hebben. Prikkels van buitenaf die er toedoen. Sociale media, tv(er zit een knop op!) Horloge af. Alleen luisteren naar waarnaar jij wilt luisteren of wilt zien. Zaken die beroeren, die raken, die bewustzijn creëren

Mediteren, onfocussen, zitten in de tuin en kijken en luisteren. Verbinding zoeken met wat er om je heen is en dat zal je verbazen!

Nee zeggen tegen bijna alles waar je geen ‘yeah’gevoel van krijgt ofop zijn minst niet van gaat glimlachen. Je energie geven aan waardevolle vriendschappen, open en prettige interactie en conversaties die er toe doen

Dankbaar zijn voor wie je bent en weten dat er mensen zijn die elke dag bidden voor dat wat ik heb, ik kan, en ik normaal vind in mijn leven.

Besluiten dat druk zijn, doorhollen en najagen geen belang heeft voor wie je bent. Sterker nog vroeg of laat gaat er iets kapot; je gezondheid, je omgeving, je relatie en het belangrijkste jezelf. Ik heb geen tijd voor haast!

Mild zijn voor jezelf. En besluiten dat jezelf je beste vriend(in) bent Je kunt niet gelukkig zijn ten koste van of met andermans geluk.

En besluiten het verleden te laten, de toekomst in de wachtstand(gaat toch vanzelf komen als je blijft ademen) en je richten op het NU. Gebruik je zintuigen en geniet van het zijn en wat dat zijn je brengt.

Psychologisch ongemak……? Jazeker!

Een leermomentje voor je hersenen. En leren gaat met vallen en opstaan. Weten wat je waard bent als je bij jezelf blijft! En dat er met recht heel veel anderen zijn!!!

Dus is het misschien toch waar… ‘als je niet geleefd hebt heb je niets gemist’….de titel van mijn volgende boek.

Fijne dag!

Groetjes Christa